Afscheid van een inboorling

De Provinciale Zeeuwse Courant vroeg, naar aanleiding van ‘Dit is mijn hof’, een opinie over het platteland. Een citaat: “Veel mensen weten nu meer over de inboorlingen op een ver exotisch eiland, waar ze met vakantie gaan, dan over de boeren op vijf kilometer van hun achterdeur. Maar de boeren zijn onze inboorlingen, zo zie ik hen toch. De landbouw is toch de bakermat van onze cultuur, of we dat nu graag horen of niet…”  Lees hier het hele artikel: pzc

Volkskrant: intens en hartverscheurend

Een uitvoerige recensie in de Volkskrant, die vier sterren toekent aan ‘Wanneer het water breekt’. Een citaat: “Het relaas wordt vollediger, intenser en hartverscheurender naarmate meer puzzelstukjes samenvallen. Het is een kolfje naar de hand van De Stoop. Hij besloot te schrijven over de Vietnamese bootvluchtelingen tijdens de recente ‘Europese’ vluchtelingencrisis. Die actualiteit stipt hij slechts terloops aan: Quyen realiseert zich met hoeveel meer empathie de Vietnamezen destijds werden opgevangen dan de vluchtelingen nu.”

Lees hier: Volkskrant

Toulon: ‘Ceci est ma ferme’

“Une splendide chronique sur la chaîne millénaire qui unit paysans et terroirs en Europe” (Télé Z). Editions Bourgois: “Chris de Stoop sera à La Fête du livre du Var à Toulon, du 16 au 18 novembre prochain. Il y présentera et dédicacera son livre « Ceci est ma ferme » (trad. Micheline Goche). Ne ratez pas son Grand entretien sur l’écologie dimanche 18 novembre à 11h00 au Chapiteau-Scène littéraire sur la Place d’arme.”

Wichelen viert

De nieuwe zaak ‘Bun Bar & Restaurant’ van Hoa Truong in Antwerpen werd door Gault & Millau uitgeroepen tot beste Aziatische restaurant van het jaar. Hoa, getrouwd met de Zeeuwse chef Huibrecht Berends, is de zus van Quyen, die met haar restaurant Little Asia in Brussel al eerder die titel won maar die eind dit jaar de zaak sluit. Zo wordt de fakkel doorgegeven in de familie Truong, die ruim dertig jaar geleden neerstreek in het dorp Wichelen aan de Schelde. Vader Hung vluchtte uit Vietnam in zijn eigen vissersboot. Zijn vlucht leidde ertoe dat Wichelen aan drie Vietnamese vluchtelingenfamilies een gul en warm onthaal bood. Het gemeentebestuur van Wichelen viert dat op 18 december (20 u) door in de cultuurzaal een lezing te organiseren over het boek ‘Wanneer het water breekt’, waarin onder meer de familiegeschiedenis van Hung wordt verteld (foto: de familie na aankomst in het klaargemaakte huisje op de Margote).

Info over Bun: Hoa GVA

Het graf van de kapitein

De afgelopen dagen kwam weer een stoet van gewezen bootvluchtelingen uit Vietnam naar het graf van kapitein Jacques Pierloot in Oostende. In ‘Wanneer het water breekt’ wordt verteld hoe Pierloot, een man met een groot hart, de moeilijke beslissing nam om hen te redden, toen ze al negen dagen ronddobberden op het vissersbootje van Hung (foto). De Antwerpse cargo E.R. Brugge van de rederij Ahlers pikte hen op, nadat 26 schepen al waren voorbijgevaren. Ook geëngageerde zeemannen als Philippe Buyssens en Joos Vanneste zetten zich toen erg in voor de drenkelingen. Niet lang daarna stierf kapitein Pierloot aan een hartkwaal op zijn eigen schip. Ruim 30 jaar later onderhouden de vluchtelingen nog altijd zijn graf.

Hier het hele verhaal in de Krant van West-Vlaanderen: KW

Wanneer het hart breekt

“Mijn ziel ligt nog in Vietnam”, zegt Quyen Thi Truong in een artikel in De Morgen over de sluiting van haar toprestaurant Little Asia in Brussel. Een citaat: “‘In haar woedt een tweedstrijd die al haar energie opvreet,” zo omschrijft Chris de Stoop het in zijn beklijvende boek ‘Wanneer het water breekt’, waarin hij het verhaal van deze familie bootvluchtelingen optekende.” In haar eerdere afscheidsbrief zei Quyen: “De diepere drijfveren hiervoor leest u in het nieuwe boek van Chris De Stoop”. Op 10 december komt er een afscheidsdiner in Little Asia met een lezing over het boek, en op 18 december is er ook een lezing in Wichelen, het dorp waar de familie ruim dertig jaar geleden is neergestreken.

Lees hier: Quyen

Het schrijfproces

Dinsdagavond 6 november is er een dubbelgesprek met Frank Westerman over het schrijven van verhalende non-fictie (Passa Porta, Brussel). En in de nieuwe editie van Boeken Magazine staat er nu een artikel over ‘Het schrijfproces van Chris de Stoop’. Een citaat: “In de eerste helft van het project dompel ik me onder in het verhaal, verzamel alle documentatie, praat veel met Hung en Quyen, mijn hoofdfiguren, maar ook met tientallen reisgenoten op de boot. In de tweede helft trek ik me helemaal terug om het boek te schrijven. Dan moet ik proberen om zoals baron von Münchhausen mezelf aan mijn haren uit het moeras omhoog te trekken en er een heldere verhaallijn in te brengen. Daarom heb ik ook een duidelijke structuur nodig voor ik eraan kan beginnen…” (foto: de schrijfhoek)

Lees hier: Boeken Magazine

Le Monde: ‘virulente aanklacht’

In een artikel onder de titel ‘De overstromingsboerderij’ schrijft Le Monde, de belangrijkste krant in Frankrijk, in een boekbespreking van ‘Ceci est ma ferme’ (de vertaling van ‘Dit is mijn hof’) : “Wat kan de zin zijn van een ecologische beweging die een terugkeer naar een ‘oerlandschap’ zou aanbevelen en de eeuwenoude levenswijze van boeren opofferen? De boerderij is het hoofdpersonage in dit boek. Chris de Stoop tekent voor een virulente maar geargumenteerde aanklacht tegen een ‘ideologische’ ecologie die dreigt de mens af te snijden van zijn wortels en de natuur in een toeristisch parcours te veranderen”. (Foto: de zogenaamde ‘onttakeling’ van de Hedwigepolder die onder water moet.)

Lees hier: le-monde-livre_p-6-7

Libération: ‘Hartverscheurend boek’

De Franse toonaangevende krant Libération brengt een uitvoerig artikel over ‘Ceci est ma ferme’, de vertaling van ‘Dit is mijn hof’. Onder de titel: ‘Dit is mijn hof: de zwanenzang. Chris de Stoop brengt een hommage aan de onteigende boeren.’ In een aparte wekelijkse rubriek neemt Libération het boek ook op als een van de vijf “aanbevelingen van de week”. De motivatie: “De auteur keert terug naar de ouderlijke boerderij na de dood van z’n broer. Het landschap is veranderd, de wereld van de landbouw is aan het verdwijnen, in de tang genomen door de havenwerken en de natuurcompensaties. Een persoonlijke relaas, hartverscheurend, ingekaderd in een breder economisch, sociaal en politiek verhaal.’ (Foto: ‘Ceci est ma ferme’ in de etalage van een Parijse boekhandel)

Hier het artikel: Liberation

R.I.P. Hedwigepolder

Het afgelopen weekend moesten alle boeren definitief weg zijn uit de Hedwigepolder. Zaterdag werden de laatste aardappelen in allerijl gerooid. Het gebied, dat afgegraven en onder water gezet wordt, ligt er nu al doods bij. De straten geblokkeerd met betonblokken. De velden verlaten, met alleen nog duizenden ganzen erop. De kleinere huizen in de rand van de polder zwartgeblakerd, in brand gestoken. Het witte landhuis van eigenaar Gery De Cloedt met hekken afgesloten, maar toch al gevandaliseerd. Ingeslagen ruiten, openstaande deuren, de woonkamer vol glas en gruis…  R.I.P., Hedwigepolder.

-Zeeuwse tournee: lezingen op 22 oktober in Goes (Omnium, 20 u), 28 oktober in Hulst/Kloosterzande (Hof te Zandekerk, 14.30 u) en 10 november in Vlissingen (boekhandel ’t Spui, 16 u)