Op zoek naar nieuw leefgebied

Niet alleen mensen maar ook dieren moeten nu weg uit de Hedwigepolder, voor die onder water zal worden gezet. Onder meer een vroeger erkend natuurgebied van ruim 20 hectare zal worden afgegraven. De eerste fase van de ontpoldering is inmiddels afgerond en het lawaai van kettingzagen en bulldozers verstomd. De gevelde bomen gaan naar Marokko om tot kisten te worden verwerkt. De huizen die maar half afgebroken zijn mogen nog tijdelijk vleermuizen herbergen. Voor het bekende, half gesloopte landhuis aan de dijk hangt nu een bord aan het hek: “Dieren krijgen tijd om nieuw leefgebied te zoeken”. Maar na de zomer gaat de schop in de grond.

Wilfried: “Les derniers paysans”

Het eigenzinnige Franstalige tijdschrift Wilfried vroeg om een toelichting bij ‘Ceci est ma ferme’ (de vertaling van ‘Dit is mijn hof’). In de inleiding schrijft de hoofdredacteur: “Chris de Stoop beschrijft het verdwijnen van de landbouwwereld en van de landschappen waarin hij is opgegroeid. Een ultieme hommage”. Hierbij het artikel onder de titel “De laatste boeren”: Wilfried pdf

‘Brief aan Chris de Stoop’

In het internetmagazine DeWereldMorgen verscheen zojuist een ‘Brief aan Chris de Stoop”. Recensent Wim Backx schrijft: “Er is dat constante gevoel weg van huis te zijn. U noemt het ontworteling. Ik durf te beweren dat uw boek moét gelezen worden. Elke lezer zou moeten meestappen in dat vissersbootje. Zou die zoektocht moeten ervaren om toch een thuis te kunnen vinden. Elke lezer zou via uw boek in de ogen van vader Hung moeten kijken. In de ogen van dochter Quyen. Ik heb het gedaan. Het heeft mij diep geraakt…”
Hier de hele brief 

Paradis perdu

“Dans ‘Ceci est ma ferme’, Chris de Stoop dresse le portrait des polders de sa jeunesse, qui ont été reconvertis en friches. Découvrez un paradis perdu, en mots et en images”, zo kondigt de Foire du Livre de Bruxelles een lezing aan over de Franse vertaling van ‘Dit is mijn hof’. Oftewel: hoe het polderland van zijn jeugd in een stuk braakland wordt herschapen – ontdek een verloren paradijs in woord en beeld. De lezing kadert in het literaire programma Flirt Flamand.

-Foire du Livre de Bruxelles, 15/2, 16h, Tour & Taxis, Avenue du Port 86C

Dwarsligger ‘Dit is mijn hof’

De teloorgang van het platteland gaat verder, en dus blijft ‘Dit is mijn hof’ actueel. Het verhaal van een verloren boerderij en een verdoemde polder was al vanaf het begin een dwarsligger, maar nu is er ook een nieuwe editie verschenen als… Dwarsligger. Een compleet, ingenaaid, dwars gedrukt miniboekje ter grootte van een smartphone, dat je al lezend in één hand kunt vasthouden, op flinterdun maar stevig papier, zoals een bijbeltje. Ideaal, beweert de uitgever, voor lectuur op vakantie, onderweg, in bad of in bed…

Info: https://www.dwarsligger.nl/boek/dit-is-mijn-hof/

Toast Literair in eigen streek

Dit jaar Toast Literair in de Wase heimat (zondag 20 januari, 11 u, bibliotheek, Sint-Gillis-Waas). Een lezing over ‘Wanneer het water breekt’, het verhaal van een Vietnamese vissersfamilie, die na de vlucht een nieuw leven moet opbouwen in een dorp aan de Schelde. Herkenbaar voor de Wase polder, waar vele honderden mensen moesten wijken voor de Antwerpse havenuitbreiding. Ironisch: de polderbewoners moeten weg voor de gigantische containerschepen naar Antwerpen, terwijl het Vietnamese bootje juist gered werd door… een Antwerps containerschip.
Hier nog een recente recensie: https://www.boekenbijlage.nl/het-gezicht-van-de-vluchteling/

Afscheid van een inboorling

De Provinciale Zeeuwse Courant vroeg, naar aanleiding van ‘Dit is mijn hof’, een opinie over het platteland. Een citaat: “Veel mensen weten nu meer over de inboorlingen op een ver exotisch eiland, waar ze met vakantie gaan, dan over de boeren op vijf kilometer van hun achterdeur. Maar de boeren zijn onze inboorlingen, zo zie ik hen toch. De landbouw is toch de bakermat van onze cultuur, of we dat nu graag horen of niet…”  Lees hier het hele artikel: pzc

Volkskrant: intens en hartverscheurend

Een uitvoerige recensie in de Volkskrant, die vier sterren toekent aan ‘Wanneer het water breekt’. Een citaat: “Het relaas wordt vollediger, intenser en hartverscheurender naarmate meer puzzelstukjes samenvallen. Het is een kolfje naar de hand van De Stoop. Hij besloot te schrijven over de Vietnamese bootvluchtelingen tijdens de recente ‘Europese’ vluchtelingencrisis. Die actualiteit stipt hij slechts terloops aan: Quyen realiseert zich met hoeveel meer empathie de Vietnamezen destijds werden opgevangen dan de vluchtelingen nu.”

Lees hier: Volkskrant

Toulon: ‘Ceci est ma ferme’

“Une splendide chronique sur la chaîne millénaire qui unit paysans et terroirs en Europe” (Télé Z). Editions Bourgois: “Chris de Stoop sera à La Fête du livre du Var à Toulon, du 16 au 18 novembre prochain. Il y présentera et dédicacera son livre « Ceci est ma ferme » (trad. Micheline Goche). Ne ratez pas son Grand entretien sur l’écologie dimanche 18 novembre à 11h00 au Chapiteau-Scène littéraire sur la Place d’arme.”

Wichelen viert

De nieuwe zaak ‘Bun Bar & Restaurant’ van Hoa Truong in Antwerpen werd door Gault & Millau uitgeroepen tot beste Aziatische restaurant van het jaar. Hoa, getrouwd met de Zeeuwse chef Huibrecht Berends, is de zus van Quyen, die met haar restaurant Little Asia in Brussel al eerder die titel won maar die eind dit jaar de zaak sluit. Zo wordt de fakkel doorgegeven in de familie Truong, die ruim dertig jaar geleden neerstreek in het dorp Wichelen aan de Schelde. Vader Hung vluchtte uit Vietnam in zijn eigen vissersboot. Zijn vlucht leidde ertoe dat Wichelen aan drie Vietnamese vluchtelingenfamilies een gul en warm onthaal bood. Het gemeentebestuur van Wichelen viert dat op 18 december (20 u) door in de cultuurzaal een lezing te organiseren over het boek ‘Wanneer het water breekt’, waarin onder meer de familiegeschiedenis van Hung wordt verteld (foto: de familie na aankomst in het klaargemaakte huisje op de Margote).

Info over Bun: Hoa GVA