“Universele mensenwensen”

Barre tijden voor vluchtelingen. Wie had tien jaar geleden kunnen denken dat het redden van drenkelingen ooit verboden of onmogelijk gemaakt zou worden? De Groene Amsterdammer brengt een artikel over ‘Wanneer het water breekt’, dat inzoomt op de eerste vluchtelingengolf, uit Vietnam. Aanleiding is de nominatie van het boek voor de Brusseprijs voor het beste non-fictieboek, die op 15 juni in Amsterdam wordt uitgereikt. Het blad schrijft: “De wens om mensen in nood te helpen, is universeel, zo laat zijn verhaal zien. Net als de drang om te vluchten als je leven op het spel staat. ‘Universele mensenwensen’, noemt broeder Phap het.’

Lees hier: De Groene Amsterdammer

Franse prijs voor ‘Dit is mijn hof’

In Parijs is ‘Dit is mijn hof’ deze week bekroond met de Prix du Livre du Réel (de prijs voor het waargebeurde verhaal). ‘Ceci est ma ferme’, de vertaling door Micheline Goche, krijgt de prijs van een prestigieuze jury van Franse topjournalisten. De motivatie: “Chris de Stoop toont het universele van het persoonlijke, door het verhaal van een man, die getroffen wordt door het verlies van de familiale boerderij en die ontdekt wat het hedendaagse boerenland geworden is”. Op 11 juni wordt de prijs uitgereikt in het Maison de la Poésie in hartje Parijs (19 u). Er is een debat met juryleden Florence Aubenas en Philippe Lançon. Iedereen welkom.

Waargebeurde verhalen

Het boek ‘Ceci est ma ferme’, de vertaling van ‘Dit is mijn hof’, is een van de zes finalisten voor Le Prix du Livre du Réel (prijs voor het waargebeurde verhaal). Het onderwerp van het boek, de verwaarlozing en teloorgang van het platteland, is momenteel erg actueel in Frankrijk.  In de jury, die de selectie maakte, zitten onder meer Philippe Lançon, Florence Aubenas, Jean Paul Kauffmann en Olivier Weber. De prijs wordt op 11 juni uitgereikt in het Maison de la Poésie in Parijs. Hieronder de kandidaten.

 

Genomineerd voor de Brusseprijs

Het nieuwe boek ‘Wanneer het water breekt’ is genomineerd voor de Brusseprijs, zowat de belangrijkste Nederlandse non-fictie-prijs.  De jury koos uit 178 titels een shortlist met de vijf beste boeken van het afgelopen jaar. Op 15 juni wordt de prijs uitgereikt tijdens een live-uitzending van het NOS-programma ‘Met het Oog Op Morgen’. (Foto: interview door VRT-journaliste Ann De Bie in het Concertgebouw in Brugge.)

Op zoek naar nieuw leefgebied

Niet alleen mensen maar ook dieren moeten nu weg uit de Hedwigepolder, voor die onder water zal worden gezet. Onder meer een vroeger erkend natuurgebied van ruim 20 hectare zal worden afgegraven. De eerste fase van de ontpoldering is inmiddels afgerond en het lawaai van kettingzagen en bulldozers verstomd. De gevelde bomen gaan naar Marokko om tot kisten te worden verwerkt. De huizen die maar half afgebroken zijn mogen nog tijdelijk vleermuizen herbergen. Voor het bekende, half gesloopte landhuis aan de dijk hangt nu een bord aan het hek: “Dieren krijgen tijd om nieuw leefgebied te zoeken”. Maar na de zomer gaat de schop in de grond.

Wilfried: “Les derniers paysans”

Het eigenzinnige Franstalige tijdschrift Wilfried vroeg om een toelichting bij ‘Ceci est ma ferme’ (de vertaling van ‘Dit is mijn hof’). In de inleiding schrijft de hoofdredacteur: “Chris de Stoop beschrijft het verdwijnen van de landbouwwereld en van de landschappen waarin hij is opgegroeid. Een ultieme hommage”. Hierbij het artikel onder de titel “De laatste boeren”: Wilfried pdf

‘Brief aan Chris de Stoop’

In het internetmagazine DeWereldMorgen verscheen zojuist een ‘Brief aan Chris de Stoop”. Recensent Wim Backx schrijft: “Er is dat constante gevoel weg van huis te zijn. U noemt het ontworteling. Ik durf te beweren dat uw boek moét gelezen worden. Elke lezer zou moeten meestappen in dat vissersbootje. Zou die zoektocht moeten ervaren om toch een thuis te kunnen vinden. Elke lezer zou via uw boek in de ogen van vader Hung moeten kijken. In de ogen van dochter Quyen. Ik heb het gedaan. Het heeft mij diep geraakt…”
Hier de hele brief 

Paradis perdu

“Dans ‘Ceci est ma ferme’, Chris de Stoop dresse le portrait des polders de sa jeunesse, qui ont été reconvertis en friches. Découvrez un paradis perdu, en mots et en images”, zo kondigt de Foire du Livre de Bruxelles een lezing aan over de Franse vertaling van ‘Dit is mijn hof’. Oftewel: hoe het polderland van zijn jeugd in een stuk braakland wordt herschapen – ontdek een verloren paradijs in woord en beeld. De lezing kadert in het literaire programma Flirt Flamand.

-Foire du Livre de Bruxelles, 15/2, 16h, Tour & Taxis, Avenue du Port 86C

Dwarsligger ‘Dit is mijn hof’

De teloorgang van het platteland gaat verder, en dus blijft ‘Dit is mijn hof’ actueel. Het verhaal van een verloren boerderij en een verdoemde polder was al vanaf het begin een dwarsligger, maar nu is er ook een nieuwe editie verschenen als… Dwarsligger. Een compleet, ingenaaid, dwars gedrukt miniboekje ter grootte van een smartphone, dat je al lezend in één hand kunt vasthouden, op flinterdun maar stevig papier, zoals een bijbeltje. Ideaal, beweert de uitgever, voor lectuur op vakantie, onderweg, in bad of in bed…

Info: https://www.dwarsligger.nl/boek/dit-is-mijn-hof/

Toast Literair in eigen streek

Dit jaar Toast Literair in de Wase heimat (zondag 20 januari, 11 u, bibliotheek, Sint-Gillis-Waas). Een lezing over ‘Wanneer het water breekt’, het verhaal van een Vietnamese vissersfamilie, die na de vlucht een nieuw leven moet opbouwen in een dorp aan de Schelde. Herkenbaar voor de Wase polder, waar vele honderden mensen moesten wijken voor de Antwerpse havenuitbreiding. Ironisch: de polderbewoners moeten weg voor de gigantische containerschepen naar Antwerpen, terwijl het Vietnamese bootje juist gered werd door… een Antwerps containerschip.
Hier nog een recente recensie: https://www.boekenbijlage.nl/het-gezicht-van-de-vluchteling/