November rouwmaand, maar nu ook ‘November Boekenmaand’, zeker in Antwerpen. Op het lezersplatform ‘Antwerpen Leest’ komt de Zeeuwse redacteur Judith Buysse, die ook PZC-redacteur is, daarom nu met een uitgebreid artikel en interview.
Enkele citaten: ‘”Een heimat om in op te groeien, om van weg te gaan, maar om altijd met je mee te dragen,” schreef Chris De Stoop in De Bres. “En om finaal op een dag naar terug te keren, in de hoop dat je pantoffels nog onder je bed staan.” Met die zin begon De Stoop zijn onderzoek naar het verdwijnende boerenleven om hem heen en steeds verder weg, om vervolgens terug thuis te komen.
Dat verdwijnende boerenleven staat ook centraal in Het boek Daniel en in zijn nieuwe boek De Damiaanhoeve, dat dit voorjaar verscheen en waarvan de Franse vertaling al begin volgend jaar in Parijs uitkomt.’
‘De Damiaanhoeve speelt zich af in de uiterwaarden van de Maas, waar hoofdpersoon Bert met geen honderd boerenpaarden valt weg te slepen van zijn erf. Ondanks overstromingen en het verlies van grond door ontgrinding. Het is slechts een voorproefje van het drama dat zich vervolgens op de hoeve voordoet: zijn vrouw Gerty wordt vermoord, het huis wordt in brand gestoken en hijzelf is volgens het parket “juridisch gezien verdachte”.’ (Foto: Gerty’s graf)
‘Vooral na het verschijnen van ‘Dit is mijn hof’ werd duidelijk hoe groot de behoefte aan dergelijke plattelandsverhalen was.
Een indrukwekkend oeuvre waardoor een voorheen bijna onzichtbaar leed internationaal zichtbaar wordt.’
-Lezingen op 12 november in Merksem (Schouwburg Noord, Kasteel Bouckenborgh, 20 u) en op 24 november in Erpe-Mere (Cultuurhuis Emotia, 20 u)
-Hier het artikel: Antwerpen Leest


Het afgelopen weekend was de première van de theatervoorstelling ‘Dit is mijn hof’, gebaseerd op het gelijknamige boek, adembenemend en hartverscheurend. Veel stiltes, veel tekst, veel actie, veel emotie, veel inleving. Hopelijk ook een hart onder de riem voor veel toeschouwers. De eerste persreacties zijn erg positief voor het werk van de jonge regisseur Lynn Schutter en de acteerprestaties van Chiem Vreeken, Goele Derick en Edouard Kain.
In de recensie in de Theaterkrant schrijft NRC-redacteur en auteur Kester Freriks: ‘De Stoops boek is een van de moedigste van de laatste tijd. Als een van de eersten durfde hij het aan de spanning te beschrijven tussen boeren die al eeuwenlang hun koeien en akkers hebben op het oude boerenland én de nieuwe natuurontwerpers die boeren onteigenen, wegjagen van het land, de ‘groenen’ voor wie plas-dras en moeras de échte natuur is; boosdoener in dit verstikkende politieke spel is de haven van Antwerpen, die de nabijgelegen boerengemeenschap uitkoopt, de boerderijen sloopt…’
En verder: ‘In de regie van Lynn Schutter en de bewerking van Koen Caris is de handeling teruggebracht tot een essentieel gegeven. Een moeder met twee zoons, die in hun broedertwist én broederschap als een Bijbelse Kaïn en Abel zijn. De plaats van handeling is de binnenplaats van de Petrushoeve. Achter de boerderij de machtige dijk. Daarboven de wolken. Het allermooiste aan deze versie is dat de Petrushoeve aanvankelijk een beschutte plek lijkt, bestierd door boerin en boerenzoon, maar dat langzaam de dreiging van buitenaf een verpletterende kracht krijgt. Met ‘Dit is mijn hof’ bewijst het festival met theatrale overtuigingskracht een actueel en belangwekkend thema neer te durven zetten.’
In een interview net na de première schrijft de Provinciale Zeeuwse Courant (PZC): ‘Terwijl het premièrepubliek na het slotapplaus de borrel opzoekt, oogt schrijver Chris de Stoop aangedaan. ‘Dit komt heel hard binnen,’ zegt hij. Anderhalf uur heeft hij naar een theaterversie van zichzelf gekeken. ‘De dood van mijn broer was een keerpunt in mijn leven. Het boek heb ik opgedragen aan hem. Zo ervaar ik ook dit theater: als hommage aan mijn broer en aan alle boeren die de laatste decennia in Europa met miljoenen onderuit zijn gegaan. Het is een wereld die verdwijnt. Je knipt een ketting door die soms al honderden jaren oud is…’

De tickets voor de theaterproductie ‘Dit is mijn hof’, gebaseerd op het gelijknamige boek van tien jaar geleden, zijn te koop. Volgens de organisatie van het Zeeland Nazomerfestival “een meeslepend familieverhaal over verlies, verbondenheid en een veranderend landschap”. De locatievoorstelling vindt van 29 augustus tot en met 6 september plaats op de speciaal ingerichte Petrushoeve, aan de rand van de onder water gezette Hedwigepolder (Nieuw Namen, Hulst), vlakbij de grens. Met aan de ene kant zicht op de nog ongeschonden polder; aan de andere kant het net ontpolderde gebied met de nieuwe panoramaheuvel, waarop binnenkort nog een immense uitkijktoren met ruimte voor horeca komt. Aan de horizon de koeltorens van Doel en de haven. De Petrushoeve is een van de vier historische hoeves die na de inpoldering omstreeks 1850 door de hertog van Arenberg gebouwd en beheerd werden. Een andere historische boerderij uit die tijd, de Antoniushoeve, werd voor de ontpoldering gesloopt.
Info: Nazomerfestival


Het non-fictieverhaal ‘Dit is mijn hof’ werd op 1 september 2015 door David Van Reybrouck voorgesteld in een voormalige koeienstal, won enkele literaire prijzen in binnen- en buitenland, en verscheen een paar jaar geleden nog in China. Nu volgt precies tien jaar later een unieke theaterbewerking op een oude boerderij in de polder. Het gaat om een groots opgezette productie van Theaterproductiehuis Zeeland (TPZ), van 29 augustus tot en met 6 september, in het kader van het Zeeland Nazomerfestival (foto: Maïtende Schepper).
Het persbericht van TPZ: ‘Gebaseerd op het gelijknamige boek van Chris de Stoop, dat tien jaar geleden verscheen en uitgroeide tot een bestseller, kiest TPZ met deze voorstelling voor een krachtige koers. ‘Dit is mijn hof’ vertelt het indringende verhaal van twee broers en hun moeder die ieder op eigen wijze omgaan met verlies, familieverantwoordelijkheid en een veranderend landschap. Tegen de achtergrond van de omstreden onderwaterzetting van de Hedwigepolder ontvouwt zich een meeslepende familiegeschiedenis met diepe wortels in de polderklei.
“’Dit is mijn hof’ is mijn dierbaarste boek”, zegt auteur Chris de Stoop. “Het vertelt het verhaal van onze boerderij en streek, maar raakt ook een universele snaar. Overal kwijnt boerenland weg. Dat treft mensen diep. De toneeltekst is alvast steengoed: episch, tragisch, lyrisch. Ik verwacht dat dit stuk van een naar de keel grijpende schoonheid zal zijn.”
Het landschap zelf wordt onderdeel van de vertelling – rauw, weids en wonderschoon. Lynn Schutter, de jonge regisseur met Zeeuwse wortels, is inmiddels meerdere malen op de locatie geweest: “De voorstelling gaat over mensen die hun plek verliezen – in hun familie én op hun land. Maar er zit ook lucht in: de taal is nukkig, kortaf en daardoor soms onverwacht grappig. Het is poëtisch én herkenbaar”.’
De kaartverkoop start medio juni (volgen op www.zeelandnazomerfestival.nl). Er komt ook een randprogramma met activiteiten rond de thematiek van ‘Dit is mijn hof’ en het landschap waarin het zich afspeelt.

Een prachtig, positief, alomvattend artikel van Jeroen van der Kris in Nederlands kwaliteitskrant NRC. Het is het omslagverhaal van de boekenbijlage (foto: Ans Brys). Een fragment: “‘De Damiaanhoeve’ is het zestiende boek van Chris De Stoop. Hij heeft in de loop der jaren een imposant oeuvre opgebouwd dat niet onderdoet voor dat van Frank Westerman of Geert Mak. Hij kan een verhaal zo vertellen dat je wel verder moet lezen. En hij zit zijn hoofdpersonen uitzonderlijk dicht op de huid.”
“‘De Damiaanhoeve’, ook een boek dat je het liefst in één ruk leest, handelt over een persoonlijk drama. Maar op de achtergrond spelen, zoals in alle boeken van De Stoop, grotere thema’s: het falen van justitie, de macht van het grootkapitaal, menselijke emoties zoals rouw.”
Lees hier: NRC