Theater Aan Zee: Hemelrijk

Het theaterfestival in Oostende besteedt volgende week veel aandacht aan ‘Hemelrijk’, het verhaal van een catastrofale corona-uitbraak in een woonzorgcentrum. Niet alleen is er een bijeenkomst van de Leesclub over het boek, maar er is op 2 augustus om 11 u ook een voorstelling in het mooie zaaltje van Kaap op de zeedijk: een goed gesprek met Fien Sabbe, enkele fragmenten voorlezen, muzikale omlijsting door Derek… En misschien een herdenkingsmoment voor de ruim 25.000 bewoners van verzorgingstehuizen in België en Nederland die aan corona bezweken, vaak in ellendige omstandigheden, moederziel alleen. (Foto: Grijs Aan Zet, Avansa, Kortrijk)

Info en kaarten: Theater Aan Zee

Wijlen boer Daniel

Begin volgend jaar verschijnt de Franse vertaling van ‘Het boek Daniel’ in Parijs, maar wie niet kan wachten kan nu alvast zijn gading vinden in het Franstalige magazine Wilfried: een schitterende reportage door auteur Pascal Verbeken over de achtergronden van de gruwelijke moord op de 84-jarige boer die zo verknocht was aan de grond en aan het ouderlijke hof. Een citaat: ‘Wij kijken nu naar het landschap als een passant, door een toeristenbril. We vinden het ‘mooi’, maar een dag later vinden we iets anders mooi. We zullen niet voor het landschap strijden omdat het een consumptieproduct zoals vele andere geworden is: vandaag de polder, morgen de Efteling, overmorgen Walibi. Boeren zullen wél nog strijd leveren.’ (Foto: het vroegere erf van Daniel, nu een nieuwe manege)

Lees hier: Wilfried – Retour à Saint-Léger

Zelfdoding bij boeren

Een lezersbrief over ‘suïcide onder Franse boeren’, zo kondigt de Volkskrant vandaag een brief aan die Els Straathof uit Voorschoten naar aanleiding van de stikstofcrisis schreef: “Tranen in mijn ogen na het lezen van de reportage over Franse boeren onder druk. In Nederland moet ook iets gebeuren, dat is duidelijk. Maar de overheid moet dit zorgvuldig aanpakken én communiceren aan de betrokkenen. Ik zou honderden exemplaren van ‘Dit is mijn hof’ van Chris De Stoop naar het Binnenhof willen brengen met de boodschap: ‘Politici, lees dit en trek dan uw fluwelen handschoenen aan.’”

Info: suïcide

Voor hulp: Boeren op een kruispunt

 

True Stories

“Er was nog niemand die van binnenuit beschreven had hoe het is om in zo’n woonzorgcentrum te wonen, hoe het is om daar zo’n epidemie over je heen te krijgen en hoe het is om tientallen doden later weer door te gaan. Ik wilde dat doen vanuit het gezichtspunt van de mantelzorger, dat onderbelicht was gebleven. Ik wilde in ‘Hemelrijk’ een beeld schetsen van iets dat wereldwijd in verzorgingstehuizen gebeurde en dat tal van levens gekost heeft.” (Foto Renate Beense, op de conferentie True Stories, vorige week in Den Haag.)

Info: Steunpunt Mantelzorg

 

Onze zielsbestemming

De Chinese editie van ‘Dit is mijn hof’, die enkele maanden geleden verscheen, is inmiddels op veel Chinese boekensites en sociale media terug te vinden. Op het grote cultuurplatform Douban schrijft een boekbespreker deze week: ‘Na het lezen van dit boek wil ik terug naar het platteland, terug naar het pure dorpsleven. De liefde en koestering van de familie De Stoop voor hun boerderij is onvergetelijk, waardoor je als lezer hetzelfde voelt. Dit boek is oprecht, ontroerend en rustig in verdriet. Het schrijven is vlot, mooi en natuurlijk. Het is een zeldzaam meesterwerk van non-fictie natuurliteratuur. Na twee maanden opsluiting in Shanghai resoneert het lezen van dit boek des te sterker. Het plattelandshuis is ons toevluchtsoord en onze zielsbestemming.”

De sandwichgeneratie

Het Nederlandse Zin Magazine brengt een interview over het boek ‘Hemelrijk’ en schenkt tien exemplaren weg (zie onderaan het interview). Een citaat: “Mantelzorg is niet evident als je eigen kinderen nog niet het huis uit zijn terwijl je intens voor een stokoude moeder zorgt. De sandwichgeneratie noemen ze ons. En zo voelden we ons soms. Gesandwicht. Maar ik ben erg blij dat ik het gedaan heb. Niets brengt je zo dicht bij je moeder als mantelzorg. Bovendien geeft het je de mogelijkheid om geleidelijk afscheid te nemen, én geeft het je de kans om van betekenis te zijn. Met veel moeilijke maar ook mooie momenten, hard en hartverscheurend, en vooral teder en intiem.” Lees hier: Zin Magazine

Hung & co

De huidige vluchtelingenstroom uit Oekraïne doet soms terugdenken aan de ook massale exodus in de jaren 70 van Vietnamezen, die eveneens met open armen ontvangen werden in het Westen. Dat kan u nu op de tentoonstelling ‘Vluchtverhalen’ in het Red Star Line Museum zien, dat zich op het boek ‘Wanneer het water breekt’ gebaseerd heeft om de vlucht van hoofdfiguur Hung in woord en beeld te reconstrueren. Of hoe een doodarme visser, vertrokken met 63 mensen in zijn gammele boot, uiteindelijk de geliefde ‘koster’ van Wichelen werd. Ook de meeste passagiers hebben het daarna goed gedaan. Na verloop van tijd trad in veel landen echter een nieuw fenomeen in, de compassion fatigue. De wereld werd meelij-moe. Straks ook voor Oekraïne?

‘Historisch akkoord’

Misschien hebben boeken zoals ‘Dit is mijn hof’ er iets toe bijgedragen: vandaag wordt een ‘historisch akkoord’ aangekondigd dat de leefbaarheid van het dorp Doel, de gehuchten en de polder moet garanderen. Niet alleen ondertekend door de haven en de overheid, maar ook door zowat alle betrokken partijen uit de regio. In ruil daarvoor trekken ze hun verzet bij de Raad van State in tegen een nieuw, kleiner Saeftinghedok, dat naast Doel komt te liggen. Wel erg schrijnend voor die vele honderden inwoners die dus voor niets zijn verjaagd uit het nu bijna helemaal ontruimde en deels platgeslagen ‘spookdorp’. (Foto Ouden Doel: Benjamin en Katrien Vergauwen.)

En nu naar het parlement

Op de nieuwswebsite Apache staat nu een groot artikel over Hemelrijk onder de titel: ‘In de zorgcentra zijn bovenmenselijke inspanningen geleverd’. Het stuk focust onder meer op de gevolgen van het vorige maand verschenen boek: ‘Zijn boek lokte intussen al heel wat reacties uit, en dat niet alleen in de media. De Stoop kreeg een verzoek tot gesprek van de Vlaamse minister van Volksgezondheid Wouter Beke, hij praat op 17 maart inhet Vlaams parlement op een bijeenkomst over ouderenrechten, en ook andere politici en verantwoordelijken in de ouderenzorg zochten al contact met hem. Nog belangrijker vindt hij de tientallen getuigenissen van zorgverleners, nabestaanden en ouderen die al binnenstroomden. Over hoe onmenselijk ze het vonden, over hoe ze zich in de steek gelaten voelden, over hoe moeilijk ze het hebben om het te verwerken…’ (Foto: John Bosch, Porgy en Bess, Terneuzen)

Hier het artikel: Apache

NRC: ‘Troostrijke kroniek en vlammend protest’

Getuigenissen en reacties op ‘Hemelrijk’ stromen binnen. Vandaag ook een pakkende viersterrenrecensie in NRC Handelsblad: ‘Chris de Stoop geeft woorden aan het verdriet’. En verder: ‘Via een vlammend protest onderzoekt schrijver Chris de Stoop hoe het kon dat tijdens de lockdown bejaarden bij duizenden stierven maar de maatschappij haar ogen sloot’. Nog een citaat: ‘De bewoners en het personeel werden aan hun lot overgelaten, de tehuizen gingen eenvoudigweg op slot. De consequenties daarvan brengt De stoop op beklemmende manier in beeld. Juist die voortdurende spiegeling van het verhaal van de sint als ‘superverspreider’ met de onttakeling van De Stoops moeder is een sterke troef.’

NRC maakte ook een prachtige podcast over het boek die hier online staat onder de titel: ‘Een sinterklaasviering met fatale gevolgen’ : podcast

Net nu, twee weken na het boek, verschijnt een rapport van de Onderzoeksraad voor Veiligheid, dat het beeld in het boek bevestigt: de focus ging in 2020 helemaal naar de ziekenhuizen, en de verpleeghuizen en hun medewerkers werden verwaarloosd. Besluit: zo voltrok er zich ‘een stille ramp’ in de Nederlandse verpleeghuizen, die tot ‘schrijnende situaties’ leidde. Ongeveer de helft van de coronadoden in 2020 waren bewoners van verpleeghuizen. Ook het totale bezoekverbod zorgde voor immens leed. Nochtans was het al vroeg bekend hoe nietsontziend het virus kon huishouden onder kwetsbare ouderen.

Lees hier: Recensie NRC